اشعاری از پروین اعتصامی

به که هر دختر بداند قدر علم آموختن تانگوید کس پسر هوشیار ودختر کودن است

قبایی راکه سرمغرور دارد تن بهتر که از خود دور دارد

مرو راهی که پایت را ببندند مکن کاری که هشیاران بخندند

گه تدبیر عاقل باش وبینا ره امروز را مسپار فردا

حساب خود نه کم گیر و نه افزون منه پای از گلیم خویش بیرون

چه در کار چه در کار آزمودن نباید جز به خود محتاج بودن

سر و عقل گر خدمت جان کنند بسی کار دشوار که آسان کنند

اگرت آرزوی کعبه بود در دل چه شکایت کنی از خار مغیلانش

به یاد روز رنج تنگدستی خوشست از زیردستان سرپرستی